PORTRET VAN EEN DICHTER M/V

Vanaf donderdag 9 juni draait de film Black Butterflies over het leven van de dichter Ingrid Jonker in Bergen NH. Met een wereldrol van Carice van Houten als Ingrid. Het gedicht dat ik voor Jonker schreef is te vinden op dit blog (29 maart jl).
Hieronder een geschreven portret van een dichter die ook Ingrid Jonker zou kunnen zijn.

Wonderlijk, intens ogend wezen
dat er gewend uitziet
op een ver-affe manier
naar iets al te nabij’s
te kijken en het te vrezen

en onder zijn oppervlakte
zit paniek, een licht
te verstorene, die voelbaar wordt
en opspeelt al bij het geluid
van sussende woorden

2002, Van cadmium lekken de bossen

<

Geplaatst in Van Cadmium Lekken de Bossen | 1 reactie

EEN ZOMERNACHTONTMOETING

Het was een avond, lang geleden
de maan stond hoog, het was heel licht
en waar ik liep, over het Doornvlak
straalde de grond de warmte van de dag

Ik ging liggen in het stugge gras
lag stil te kijken naar de nacht
een uil streek neer op een nabije tak
en bleef zo stil als ik, borende

blik op mij gericht, onderzoeken
wie ik was. Tot hij gerustgesteld
en zich vervelend al, verdween
met kalm gefladder in het schemerdal

ongepubliceerd
beeld: Ger Polak

Geplaatst in Ongepubliceerd | Een reactie plaatsen

Gedicht 6 uit Wildernis van Verbindingen

Afgelopen week heeft de ploeg van Screaming Media mijn voorlezen opgenomen (beeld en geluid) van deze hele bundel. Tweeëntachtig gedichten achter elkaar, zodat behalve de individuele verzen ook de meerwaarde van het verhaal dat erachter zit te beluisteren valt. De film wordt door hen deze zomer op DVD uitgebracht.

Industrieën liggen er als schillen
om de stad. Als stenen schepen
in het landschap. Rietveldenstraat.
Vervreemd in een benaming
ligt een rest van het verleden
opgebaard. Een wildernis die schemert
in de taal, het glanzend springen
van een hert uit chroom en staal:
Impala, Chevrolet, van Triumph Stag.
Fossielen in metaal als amulet.

Ballast van de geschiedenis die haast
ondragelijk hier is. – De snelweg
loopt in kiezels dood. O muren van
betonnen planken, het grauwe riet
en plekken sneeuw die je als smerig wasgoed
langs de sloten weggesmeten ziet.
Er is geen hoop, er is slechts leven
en als wij sterven is het niet
van honger of verdorstig naar, maar
drinken en van voedsel van elkaar.

Geplaatst in Een Wildernis van Verbindingen | Een reactie plaatsen

DE KLOKKENLUIDER

Deze week verschijnt het boek ‘De Klokkenluider, het leven van Ad en Joke Bos’, geschreven door Rosa Koelemeijer. Ad en Joke hebben met hun camper bijna een jaar op mijn terrein gestaan. Ad zocht ter inleiding van zijn boek een gedicht van mij uit. Ik zet het ter ere van de publicatie hieronder.

En als jij eb bent, ben ik vloed,
nooit valt ons tijdstip samen –
de wind jaagt beider golven op
gedoemd te reiken naar hun top
in achtervolging van extase.

Aan deze wedstrijd komt geen eind
want na het nachtelijk geweld
dat ons in evenwicht herstelt
blinkt slechts de klaarte van je dagen.

O tergend is je zuigend tij,
je stoet trekt onder mij voorbij –
altijd vertrokken als ik kom
moet ik mij in je voetspoor werpen.

Opzettend storm ik je nabij,
de kans van springvloed, keert het tij?
O hijgend, zingend vechten wij,
die strijdig onafscheidelijk zijn.

1981, Furie
2008, De zon is vrouwelijk

Geplaatst in Algemeen, Furie | 2 Reacties

VERMINKTE BOOM, maar toch…

Telkens staat een boom
met één been in de grond

kapotte enkel, stompe voet in skischoen
scheenbeen is verwond

maar toch: Hermes!
Boodschapper van de goden

zet zich af van deze heuvel
vleugels bewegen driftig

aan zijn hiel en in zijn kroon

2005, Proeven van moord
Schilderij: Dorian Hiethaar, Acacia’s

Geplaatst in Algemeen | 1 reactie